Jaren Tachtig • Vroeg Activisme Rond AIDS

This post is also available in: English Français

Vroeg Activisme Rond AIDS

1980

 

Een historisch overzicht van maatschappelijke vooruitgang verliest zijn waarde wanneer het nalaat om ook tegenslagen en moeilijke tijden te vermelden. Na een decennium van seksuele bevrijding kreeg de lgbti+-gemeenschap te kampen met de zwaarste tegenspoed van de afgelopen vijftig jaar. In de vroege jaren tachtig begonnen homoseksuele en biseksuele mannen om onverklaarbare redenen te sterven, vooral dan in grote Amerikaanse steden. Na verloop van tijd identificeerden wetenschappers een virus (hiv) dat vooral via seks werd doorgegeven. Het virus viel het immuunsysteem aan, wat bijna altijd leidde tot een waaier aan aandoeningen, die samen aids werden genoemd. Wie in die eerste jaren met hiv was besmet, overleefde het doorgaans niet. Het ziekteproces verliep in de beginjaren erg snel, en daarna geleidelijk trager. Aangezien deze sterfte vooral de homogemeenschap trof en het gevolg was van geslachtsgemeenschap, lieten reacties uit politieke hoek erg lang op zich wachten. De Amerikaanse president Ronald Reagan en de Britse eerste minister Margaret Thatcher waren overtuigde conservatieven, die de voorkeur gaven aan stilte of homofobe stigmatisering. Bijgevolg moest de lgbti+-gemeenschap zich organiseren om zelf basisgezondheidszorg en campagnes voor seksuele gezondheid op touw te zetten, bewustwording te stimuleren en artsen, farmaceutische bedrijven en politici aan te zetten tot actie. Militante organisaties werden opgericht met de hulp van een groot aantal lesbische activisten (de ‘queer’ bewegingen zijn grotendeels ontstaan naar aanleiding van deze episode). Het crisisgevoel was overweldigend, tot nieuwe medische behandelingen in het midden van de jaren negentig meer realistische overlevingskansen boden. Tegen die tijd had hiv zich echter razendsnel ontwikkeld tot een wereldwijde pandemie. Er moest nu ook steeds meer aandacht worden geschonken aan andere werelddelen en aan vrouwen en mensen met een getinte huidskleur. Ondanks recente positieve ontwikkelingen is de strijd nog lang niet gestreden; er wordt geschat dat ongeveer 35 miljoen mensen gestorven zijn aan aids. Zelfs in westerse lgbti+-gemeenschappen gaat een seropositieve status nog steeds met stigmatisering gepaard en binnen de lgbti+-beweging raken de donkerste jaren van de aidscrisis stilaan in de vergetelheid.

AIDS SIDA Cover of Time Magazine (1987) ⓒ Fonds Suzan Daniel
Cover of Time Magazine (1987) ⓒ Fonds Suzan Daniel

© The Belgian Pride vzw/asbl Niets uit deze uitgave mag zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van The Belgian Pride vzw/asbl openbaar gemaakt worden of verveelvoudigd.

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close